Ale o co chodzi z tymi zasadami...?

Szukam człowieka z zasadami. Może to być mężczyzna, może to być kobieta. Jako, że jestem mężczyzną, to szukam kobiety. Z ZASADAMI. Ofiaruję konia z rzędem znalazcy. Mój telefon: (+48)000- 000- 000. Dzwonić po godzinie 17:00.

Tylko o co chodzi z tymi zasadami? Bo na pewno nie o chemiczny związek. Chociaż o pewnego rodzaju związku jest tutaj mowa. Chciałoby się tutaj wymienić zestawienie naszych doświadczeń(wzrokowych, słuchowych, czuciowych) z naszym stosunkiem do nich. Do tego wszystkiego dodać należy mijający czas…

Ciekawostką jest to, że wraz z mijającym czasem wielu zmienia swoje zasady, dostosowując je do nowej rzeczywistości. Inni natomiast pozostają bardziej radykalni i to tylko dlatego, że z pewnymi aspektami nowej rzeczywistości nie są w stanie się pogodzić tudzież uważają je za niszczące i godzące w człowieka. Radykalizm jest tutaj alternatywą, ale postrzeganą jako zło przez tych, którzy się już zatracili i nie znają granic.

Nie jest do końca tak, że zasady ustalamy sami. Często przyjmujemy te odgórnie panujące np. w jakiejś wspólnocie(zakon), zakładzie pracy, zasady na drodze. A obok tego ustalamy zasady życia, które obieramy za własne. Problem polega na tym, że… takowe zasady już istnieją.

Na początku stworzenia Bóg powiedział Adamowi i Ewie: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną” (Rdz 2, 28). Stało się to pierwszą naczelną zasadą ludzkiego życia – postępowanie w tym kierunku. Grzech pierworodny jednak skomplikował człowiekowi życie… Wprowadził zamieszanie i pewne paradoksy. Być może to nie do końca jest tak, że przez niego człowiek został oddalony od Boga, utracił swoją boskość. Druga strona medalu jest taka, że człowiek przez niego nauczył się w pełni, czym jest wybór i za to, że coś zostawił, odsunął od siebie, musi nieraz zapłacić srogą cenę... Albowiem między Bogiem(czymś dodatnim), a szatanem(ujemnym) człowiek jawi się, jako coś obojętnego, a mówi się, że obojętność to najgorsze, co może być. Można być dobrym albo złym – to już jakiś konkret, ale obojętność…

Grzech wyszedł z nieumiejętności obrony człowieka przed pokusami. Stał się jednak przyczyną rozdziału postępowania człowieka, na kanwie czego określa on swoje zasady: te dobre i te złe.

Dobre zgadzają się ze wszystkim, co ustanowił Bóg: dążenie do szczęścia, troska o świat, dbałość o siebie(nie mylić z egoizmem, który jest tu nadużyciem), miłość wzajemna, dobro, prawda… Staroświecki etos, prawda? Bzdura. To wszystko wciąż aktualne, ale zdominowane przez negatywy, będące pod przykrywką pozytywów.

Zasadą skinheadów jest np. nękanie hipisów, hipsterów, hipnotyków, hipopotamów i niemal wszystkiego, co zaczyna się na „hip”(z pominięciem punków). Zasadą faszystów jest formowanie utopijnej kontroli nad wszystkimi i eliminowanie innych, rzekomo słabych jednostek. Wypaczenie polega na tym, że z ich punktu widzenia jest tu wszystko w porządku…

Przyznam się bez bicia, że ja też mam zasady, dlatego w nagrodę niewielu ludzi mnie za to doceniło. Może większość nie zrobiła tego z powodu ich radykalizmu i nakierowania na miłość i dobro, na jakieś konserwatywne wartości? Dziękuję tym, którzy je docenili pomimo mych częstych błędów. Dodam, że niektóre z tych zasad są bardzo trudne w praktyce i niejednokrotnie muszę na poczekaniu podejmować inną decyzję. Albo dać sobie czas na weryfikację i modernizację.

Wszystko wynika z doświadczenia i obserwacji. Przykład.

Młody Iksiński żył w rodzinie patologicznej: ojciec pił herbatę, rozcieńczoną alkoholem, a potem „wprowadzał swoje rządy”, oparte głównie na terrorze psychicznym. Tenże Iksiński, dojrzewając, mógłby teoretycznie pójść w ślady ojca – miałby już w życiu święty spokój. Ale na szczęście tak się nie stało. Iksiński nie miał na widoku wyłącznie obrazu swojego domu, ale spotykał się z innymi rzeczywistościami. Wiele z nich było o wiele lepszych. Było w czym wybierać. Same przeciwieństwa. A poza tym w domu była jeszcze mama, jako kontra dla zachowania taty, z której też czerpał, jakby nie patrzeć. Podsumowując to wszystko Iksiński dokonał w życiu wyboru jedynie słusznych zasad(wiem, co piszę). Poszedł w przekorę. W odpowiednim wieku postanowił, że nie będzie taki, jak tato – będzie jego totalnym przeciwieństwem. Pomimo, że wyprowadził się z domu(najpierw był jakiś czas alumnem w seminarium, a potem zamieszkał w domu studenckim), to pomógł rodzinie. Sama jego nieobecność w domu sprawiła, że tata zaczął się stopniowo zmieniać. Iksiński wespół z Panem Bogiem(zawarł z Nim solidne przymierze) określił zasady swojego życia, jako nakierowane wyłącznie na dobro i rozsądek. A najpierwej postanowił nie być taki jak ojciec, bo w końcu sam kiedyś zostanie ojcem i nie chciałby pozwolić sobie na coś podobnego i żeby jego dzieci przechodziły od niego to samo, co on od ojca. A może tak naprawdę ów Iksiński od dziecka był dobrym człowiekiem, mimo wpływu tak silnego zła? Dziś jest on szczęśliwym człowiekiem, a wybranka jego serca DOSTRZEGŁA te wartości i zasady, będące w nim. Drukowane litery są tu dla tych, którzy mają lub mieli skarb na wyciągnięcie ręki, a są ślepi i głusi lub wypatrują spadających gwiazd.

Oto jak często postawa i zasady wynikają z przeszłości, z doświadczenia życiowego i obserwacji – jeszcze raz powtórzę. Oczywiście, jeśli człowiekowi zależy na tym, co dobre…

W wyborze zasad, tudzież ustalaniu ich należy kierować się w pierwszej kolejności sobą samym, troską o siebie(nie mylić z wszelkimi ego  -izmami, -tyzmami, -centryzmami), a zaraz potem troską o drugiego człowieka. Dlatego ja robię w swym życiu wszystko, by wykluczyć stwierdzenia w stylu: „po trupach do celu”, „ostatnich gryzą psy” itp. Dopuszczam oczywiście ich istnienie i jakąś rację. Tutaj moją zasadą jest liczenie się z drugą osobą. Czasami jednak wypadam w tym blado, bo są ci, z którymi liczę się bardziej, a z innymi mniej… Jednak żadna z tych osób nie została stratowana w ramach tej pierwszej myśli „po trupach…”. Troska o siebie to nazwa katalogu, w którym znajdują się pliki – stwierdzenia takie, jak: wiarygodność, szczerość, poszukiwanie dobra, pacyfizm i kilka innych. Ale i tu nie dam rady wystrzec się błędów.

Zasada naczelna: mieć tego wszystkiego świadomość i walczyć. Świadomość siebie. To moja propozycja.

Czasami wydaje mi się, że ludzie z bogatym etosem postępowania nie są początkowo zauważani, co dziś jest uwarunkowane pędem innych do poszukiwania tego, co głupie, niepoukładane, śmieszne oraz fałszywie wzbudzające podziw. W pewnym momencie życia(czasem przy śmierci) okazuje się dopiero, że jest przy nich cała armia, podzielająca kierunek ich myślenia. Trzeba odróżnić jednak hipokrytów, którzy też mają tu wstęp wolny.

Kolega przytoczył mi tu kiedyś pewną anegdotę, mającą poparcie w rzeczywistości. Porządny chłopak, poukładany, dobrze wychowany, wykreowany w etosie niemal rycerskim nie był dobrze postrzegany. A żeby było bardziej dobitnie – był lekceważony zarówno przez dziewczyny, jak i przez chłopaków(syndrom ofiary losu, prawda?). Podobało mu się kilka białogłowych, ale co z tego, skoro każda z nich wyglądała za chłopakami silnymi, rosłymi, dominującymi i w jakimś stopniu głupimi, jak adidas z lewej nogi(niewietrzony od miesiąca). Miały prawo, ale to już tylko świadczy o tych dziewczynach. Może jest jeszcze dla nich jakaś nadzieja, „o, Doktorze Hiszpanie”? Fakt faktem chłopak nie wytrzymał i zmienił swój styl. Stał się bezmózgim samcem, identycznym, jak tamci. Zyskał uznanie i „lasek na pęczki”. Wygrał? Nie. Przegrał z kretesem, ale pewnie się o tym kiedyś dowie. Albo się nie dowie, bo to w końcu postać fikcyjna.

W dużej mierze o podobnej sytuacji opowiada film „Zostańmy Przyjaciółmi” z Ryanem Reynoldsem i Amy Smart w rolach głównych. Nie warto poświęcać właściwych zasad swojego postępowania, aby się przypodobać innym. Koszta, jakie wtedy ponosisz, to utrata człowieczeństwa – zbyt wysokie. Czas wszystko wyrównuje i nawet po kilku latach jest w stanie przebudzić człowieka, pokazać mu, co stracił.

I oczywiście znów pojawiło się dziesiątki odnośników, do których chciałbym jeszcze w przyszłości wrócić…

A więc…

1.      Zasady postępowania wyszły od stworzenia świata, swój rozkwit rozpoczęły od grzechu pierworodnego.

2.      Wybór jest pomocą w samookreślaniu się – bliżej czego chcę być.

3.      To co dobre, wymieszało się z tym, co złe. Zatem rozważ i wybierz(bądź jednak ostrożny – pełno jest wypaczeń).

4.      Zasady stanowią o sile człowieka i dyktują ilość profitów, otrzymanych w życiu.

5.      Istnieją pokusy, które mają na celu złamanie człowieka, aby całkowicie uległ(jeśli prezentuje coś właściwego) – nie wolno im ulegać, bo wtedy traci się wszystko. Ale też nie da się ich uniknąć.

Wybierz takie zasady, które pomogą Ci w byciu dobrym człowiekiem. Osiągniesz wtedy prawie wszystko. To wystarczy.